Utanırım rüzgârdan sahrayı koklayamam,
Leyla’yı çöle verdim Mecnun’ları çöllere.
Benim hayatım böyle yazılmış saklayamam,
Hayatı role verdim oyuncuyu rollere.

Vallahi çok korkmuştum vuslata yürür diye,
Ardın sıra peşinden benide sürür diye,
Şöyle köşeye çıktım uzaktan görür diye,
Kokumu yele verdim selamımı yellere.

Sakınır söyleyemem korktuğum tek şey nazar,
Benim divane gönlüm hem okur hem de yazar,
Şöyle oturdu falcı anlattı azar azar,
Fincanı fala verdim, umudumu fallara.

Gözlerimden yaşları gelipte silen oldu,
Ne kadar saklasam boş, bakınca bilen oldu,
Ben meçhûle giderken ardımdan gelen oldu,
Tozları yola verdim yolcuları yollara.

Hazana gül ekmiştim senin için kopardım,
Sen istesen vallahi iki cihan tapardım,
Belkide cehenneme bir kulübe yapardım,
Ateşi küle verdim yangınımı küllere.
.


HARUN YILDIRIM