Ateşi Kıskanırdık Birbirimizi Özledikçe

Çıkar gelirdi/n an/sızın çok derinlerden

Yüzünün coğrafyasında tal/an bir yalnızlık

Ölü kuşların kan/atları olurdu avuçlarında

Serkeş adımlarla sokulurdun varlığıma

Bütün renkler bir anda suskumuz olurdu

Utangaç gecelerin çığlığı içimize gizlenirdi

Yanlış tabirli rüyalar fısıldardın kulağıma

Mahşeri kalabalıklar korkardı alanlarda

Bütün kitabelerde ben ismini okurdum

Düşlerini satardı aşk benden uzaklarda

Kibir d/ağlarını büyütürdü çaresiz insanlar

Bir adam şiirler yontardı hüzünlü kayalara

Yasakların gölgesiz yalnızlığında aşk fişlenirdi

Birbirine hiç kesişmeyecek yollardı yürüdüğümüz

Tortulu ağlayışlar mezarlığında ikimiz de öksüzdük

Yangını öpen ateşi kıskanırdık birbirimizi özledikçe

Korkuyu yılkıların yüreğine dikip mahmuzlardık

Gamsız bir hayat taşırdık yine de sevda heybemizde

Dağılırdı saçların rüzgâr bekleyişlerimizi örseledikçe

Göğsünün boşluğundaki o hararetli çarpıntıydım

Yağmur toprağı öptükçe gülüşün bende filizlenirdi

Selahattin YETGİN