Hoyrat Bir Islıkla Gelsem Sana

Suskun dilimin yırtık çığlıklarında vakitsiz bir dalga

Döngüyle tersine akan ırmakların göğsünde pranga

Kulaçladıkça yaşamı ateşler yanar yorgun avuçlarımda

Bir düşün resmine sokularak gitmek şimdi çok uzaklara

Renkler biriktirmiş bir kadın göğsünde, gönlünde tohumlar

Kaç zemheri geçti unutuluştan, nice rüzgâra direndi yağmurlar

Islandım kurşunlanmış bir şafakta, dilimden düşmedi şarkılar

Hoyrat bir ıslıkla gelsem sana, sönmeden yüreğimdeki yangınlar

Kaç Eylül devşirdim aşkta, suskun dilimin çarmıhında intizarlar

Umut küflü bir ekmekti kimi, sevdanın rotasında derin savaşlar

Dalga kendi sahiline küs, tenha mekânlarda unutulmuş sarhoşlar

Unuttum yürek sızılarımı nicedir, gözyaşlarımda hicranlı yansımalar

Hayal ile gerçeğin retinasından çıkamıyor düş, aşk tenimde karayel

Kendi anlamına yeniliyor ahir zaman, nili de mili de kucaklayan sel

Işıklar toplarım sevginin derin okyanuslarından, azaldı gözlerimde fer

Umut koydum son şiirimin de ismini, çok geç olmadan şehirlerime gel

Selahattin YETGİN