Uyanmak Sevgiliye

Gecenin parmaklarında akan kan

Kan revan içinde kavrulan can

Gizlenmiş arkama yalnızlığa ıslık çalan gölgem

Devedikeni sürgülü anılarım sığındığım bölgem

Belki de kurtulmak ruhumu daraltan tüm imgelerden

Bir urgan hazırlayıp özlem asmak asılmak sevgiliye

Ve bilirim kurtuluş yok kaçış yok

Etrafımı çevreleyen sarmaşıktan

Ve bilirim yol hep aynı yol çıkış yok

Acıları içmek kırık bir kaşıktan

Kana kana susmak susamak sevgiliye

Dağıtmak gökyüzünü kapatan bulutları

Tutunup yıldızlara işlenmek ilmek ilmek

Sevgiliye yollamak yosun tutmuş umutları

Kanadığın kadar kanattığın kadar sevmek

Güneşinden dökülen çiçek olmak sevgiliye

Bir kadavraya can verecek nefes yok

Güzellik maskesine takılan simalara

Tutunup dans edecek heves yok

Yanağı yağmalayan damlalarla

Bu düzeni bozuk dünya da bozulmak harcanmak

Boyunu aşacak günahla yanmak

Kuş cıvıltılarıyla hatırlamak anmak

Çıkrığa dolanmış ip gibi dolanmak sevgiliye

Yol olmak yol almak saçının her telinde

Dökülüp serpilmek

Gül olmak al olmak yakışmak yanağına

Öpüp büyümek

Nini gibi bir aşkla uyanmak sevgiliye

AYFER AYDIN TEKİN