Eylül

Özgürlük ekmeği zehirle zıkkım

Tükenip sözünde durasın eylül

Kızıldan beyaza boyanır zakkum

Yürekten duvara vurasın eylül

Rüzgârda direncin tozlu taşını

Savaşta yarılmış çocuk kaşını

Mermiden ıslanmış anne yaşını

Kahırdan yeminle durasın eylül

Şehitler geçiyor kendi derdinde

Analı çocuklu gençlik ferdinde

Yiğitlik vatanın aslan merdinde

Çığlıktan boğaza sarasın eylül

Camlı bakışlara yar telaşını

Tencere dibinde aç talaşını

Gözleri oyacak it dalaşını

Savurup menzile kırasın eylül

Döndün arkana baktığın serden

İnsanlık yıkılmış doğduğu yerden

Böyle hüzünlenip hayrola nerden

Duvarlar üstünde otlansın eylül

Saçları dökülmüş gazele döndün

Gözlerin üryandır dirildin öldün

Bu çağda insanlık ikiye böldün

Barışı bağrına burasın eylül