Geberir Gider Nefreti İle Habersizce

laftan anlamaz yıkar gönülleri edepsizce

ülkemi işgale yeltenir söz söyler edepsizce

yıkmak ona hoş gelir yıkar kalleşçe yaklaşır habersizce

yüreğinde merhamet yoktur yıkar merhametsizce

şehitler ölmez vatan bölünmez bilmez terbiyesizce

dolaşır ayakaltında utanmadan adaletsizce

geberir gider nefreti ile habersizce

dünya yüklenirken nefret ile üçü beşi

dünyada nefretin var mı bir benzeri eşi

batar gönlünde nefreti ile olanın karanlık güneşi

Mehmetçiğim polisim serer yere o leşi

bilmez ki vatanımda insanlar din kardeşi

vatan bayrak millet olunca göğsünde yanar cehennem ateşi

şehitler ölmez vatan bölünmez bilmez terbiyesizce

dolaşır ayakaltında utanmadan adaletsizce

geberir gider nefreti ile habersizce

birlik beraberliğimizle vatan gönülden silinmez

namert olanın vahşeti kendini yakar bileğimiz bükülmez

vatan bayrak için milletimin asil duruşu var sanki görülmez

görmezlerse yıkılırlar birer birer Mehmetçiğin karşında eğilmez

gönlümüz vatan için siper,

imanımı biter sandın nurdan neferin yenilmez

şehitler ölmez vatan bölünmez bilmez terbiyesizce

dolaşır ayakaltında utanmadan adaletsizce

geberir gider nefreti ile habersizce

ölümler çoğalır toprak utanır gökyüzünde yağar mermiler

sanma ki ey edepsiz kırıktır eller sana kalkmaz bu mübarek eller

dünya yüklenirken senin nefretini,

destek ile zalimin üçü beşi onlarda beşer

iman dolu sinemizle,

sizlerin nefretine leşten kazarız mezar onlarda sizinle göçer

şehitler ölmez vatan bölünmez bilmez terbiyesizce

dolaşır ayakaltında utanmadan adaletsizce

geberir gider nefreti ile habersizce

kefeni giymişiz çıkmışız yola,

siz kimsiniz ki biçersiniz kirli ellerinizle nefret biçer

neslim gerçek ecdadım gerçek,

 Çanakkale'yi unuttunuz galiba çiğnetilmez vatan ey köçek

şehitler ölmez vatan bölünmez bilmez terbiyesizce

dolaşır ayakaltında utanmadan adaletsizce,

geberir  gider nefreti ile habersizce

Mehmet Aluç -Kul Mehmet-