Mihraptan da Yakın

Demli kıvılcımlardır yürek çakarken

Akan gökten oluk oluk

Hüznün çağrısı zamandan sarkan

Eksende takılı kalmış olmanın verdiği

O hicap yüklü bekleyiş belki de

Teferruat gerisi sen bil yine de

Yoksan yoksunsam yordarken anbean.

Kızıl geceler küflü dünler

Mabet bildiğim mihraptan da yakın

Ölüm iken sona vardığım yıkım yüklü dönence

Kınında aşk kınında hasret

Sen yoksan hep eksik sol yanım.

Damıtılmış hüzne ortak devran

Son saydığım ne varsa düne yakın

Yürekten akıttığım.

Sancısı çok yakın çağırırken ölüm

Yankısı çok uzak sen bildiğim.

Günbegün aksarım

Tümden gelip sıfıra yaslarım başımı:

Kefaretini ödedim var mı ötesi,

Ben sustum sen söyle

Mümkün mü aksi?

Hicivsel tanıklığında

Evren tüm yalıtılmışlığımı çekerken içine;

Çektiklerimi tüm çekincelerimi

Hatta çetrefilli düşlerimi,

Üstün kılandı ayracındaki

O yolsuz imgeler

Kanatılmışlığın hegemonyası

Sıra dışı muhteviyatı

İle istiflenmişken bunca hayal kırıklığı,

Türevi yoksunluk olsa da tek namzet

Tedirgin bir riya kadar bağlı iken basireti

Yol vermiştim ne varsa

Gerçek sandığıma kani olmuşken

Hele ki yok mu o müphem tınısı;

Kâh fazileti aşkın

Kâh nüktedan dokunuşu

Notası kayıp bir şarkının,

Rıza göstermesem de üstündü kader

Beni kollarken her kanatılmışlığımda.