Karîm

İçimi ürpertti

Öğle ezanının sesi

‘La ilahe illallah’

Etrafımızdaki kimsenin umurunda değil

Kimileri bir yerlere koşturmada

Kimileri olan biteni izlemekte

Çocuklar oyun peşinde

Her şeyi ciddiye alarak

İmkansızı kabul etmeden

Kaldırıma oturmuş

Dilenci yine açmış ellerini

Başını kaldırdığında

O uçaklar kalkıyor yine

Değil mi?

Yine de bir zorlama var sanki

Karîm…!

Hayat işte,gör

Kısma gözlerini

Büyü artık büyü

Bari sen aç da

Kısık gözlerini

Adın kalsın,küçük kız

Bilirsin

Bilirim

Mutluluk Kaf dağında

Çocuklardaki unutma gücü de yok

Üzme o zaman üzme

Vakit geldi mi

Elbet ölecek insan

Ama yaşarken ölmemeli

Değil mi?

Lâ lâ lâ