Bu Ekim Günü

Rüzğarın söylediklerini anlamaya çalışırken

zaman pusuya yatmış,sessizce

akşam oldu

güneş açtıktan sonra

balkon korkuluklarında

kalan yağmur damlaları gibi

hiçliğimin farkındayım

böyle aydınlanıyor olsa gerek

hiçlik,ay ışığında

daha fazla kalmak istemiyor

bu aydınlıkta karanlık

şimdi

balkon korkuluklarından

sigara külünü silkeleyen bu eller

de ellerinin gölgesi varken

kaç avuçlarından çivilenmiş-

in çığlığı var

bu gecede

bir tel saç kopardım

gecenin nemine dokunup

öfkelenmeye başlayan karanlığın başından

ve bu ekim günü

kopardığımı koyduğum bu sayfayı

bükdüm yeniden okumak için

lâ lâ lâ