Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

N A Z L I - G E L İ N

NAZLI GELiN


Gitme, dur Ey Yolcu! Selam ver bâri! 
Kaldır başını da halime bir bak! 
Sor, "neden çok üzgün Yorgun Süvari! 
Düne dek ışırken gözlerde feri 
Neden kara yazmış Kader Defteri 
Neden hüzün kokar bu Gamlı Konak?" 

Sor ki sayıp sana sayısız sebep 
Teselli bulayım, dağılsın efkâr. 
Yaram aynı yara, derdim aynı hep; 
İhânet, nankörlük, bozulan nesep... 
Hepsini yazmaya âciz mürekkep 
Kolay mı gerçeği kalemden inkâr? 

Kitabımız vardı mutenâ rafta! 
Yol sarpa sardıkça açıp bakardık 
Ne oldu da bize kaldık âraf'ta? 
Neden tüm fikirler haçlı sarrafta? 
Müslüman münkirle aynı tarafta 
Doğruyu yanlışa ne zaman kardık? 

"Kızıl Elma"mıza kurt nasıl girdi? 
Nerede kaldı o şanlı Akıncı? 
Halbu ki davamız, yolumuz birdi 
Umutsuzluk kalbe lekeydi, kirdi 
"Mürşit" hakikattı, "doğru fikir"di 
Neden bizden olan bize yabancı? 

Aynı kapta aşa lokma banardık 
Atadan yâdiğâr şânımız vardı. 
Hakikati söyler, Hakk'kı anardık 
Mazlumun âh'ında biz de yanardık 
Kökleri âtide koca çınardık 
Bizi biz olmaktan kimler çıkardı? 

Sakın "kader" deme; iftira, yalan! 
Tevekkül, gayrete, tedbire tabi! 
Akrep yaklaşırken, tıslarken yılan 
Sen, ben, o; biz idik, hep lâkayt kalan, 
İrtifa kaybeden, hergün alçalan... 
O yüzden bak bugün üstte ecnebi! 

Durdurmak ne mümkün hüzün selini 
Kalbimde ok gibi hakikat bana. 
Öyle özledim ki bir dost elini 
Sayarak en başta "can" bedelini 
Emânet alırken NAZLI GELİN'i 
Verdiğim sözleri hatırlat bana!

 

Mecit AKTÜRK

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

N A Z L I - G E L İ N

Mecit Aktürk Mecit Aktürk