Bir Eylülle Unutmalı

Avuçlardan inen derbeder yaşlar
doğanın gözyaşlarına karışıp çoğaltmalı onları
ç/ağlamaLı dereler nehirler
Sevinçten !
bazen de hüzünden/ eylülle...

Bir eylülle unutmaLı baharı
ve hatırlananları
kış'ın ak kanatları okşamadan
üşütmeden
dondurmadan
bir eylülle unutmalı baharı...

unutmak bir fiil olmadan
sessizce yaşanmış!
Dilde yeşermiş bir ağaç olmalı
özüne meydan vermeden
Ah eylül!
bakma sen sararanlara
Yıkamadığım bir unutmakla unuttum baharı
Bir umut göğertisi ruhumdan

Hâlâ çiçek kokulu
Ve unuturken d i r i!
...
nilüfer a.zontul