Zıt

Adam, bir kadın sevdi.

 Adamın bir kadın sevişi,

Kadınlar arasında sevilecek

Bir kadın benimsemesiydi.

 Böyle oluştu sevgi 

Böyle buldu sevgisizlik kendini…

Adam kadına baktı.

 “Çok güzelsin” dedi.

Böyle doğdu güzellik

Ve sunuldu çirkinlik diğerlerine…

İyilik, kötülüklerin sırtında kuruldu.

 Ve bilemediler kötülük tohumunun doğumunu…

Varlık yokluktan türedi.

Kolaylık zorluktan.

İyiye iyi,

Güzele güzel diyerek yaratıldı zıtlık.

Hayat, yokluğu tüketti…

Ve tekrar yokluğa dönünce

Sükun ettiler.

Ve sükunet,

İsimsizlik denizi,

O’dur işte gerçek,

 O’dur işte varlığın kendisi…