Bazen Susmak Gerekir

Bazen susmak gerekir

Kısa anda tutuştuk yandık, yandılar, Yakar!

İşin garip tarafı el alem bize bakar

Meydan boş bulununca pişmeden biri çıkar

Ona buna sataşır etrafa dehşet saçar

Bir şeyler yazar çizer, çok yazan yanlış yapar

Düşünerek yazmalı, olur mu apar topar!

Bu işler çok hassastır, aniden ipler kopar

Artık iş işten geçer, torpa düşer at kaçar

Bazen susmak gerekir, ne kadar da hoş ise

Çok şeyi alt üst eder, konuşulan boş ise

Bu konuşmayı yapan, acemi bir kuş ise

Hem ötmesi yanlıştır, hem yanlış yöne uçar

Meydanda bulunurken, bağırır yokken neden

Öyle bir ana geldik, herkes oldu yöneten

Bu gürültü şamata, devam eder zanneden

Yanılgı içindedir, sanmasın kaldık naçar

Şiir yağcılık değil, şiir övmek değildir

Şiir hiciv de olsa, şiir dövmek değildir

Şiir edep içerir, şiir sövmek değildir

Şiir sevgi membası, şiirde güller açar

Şair kaba konuşmaz, şair olmaz turşucu

Şair halkla iç içe, olmaz şucu ne bucu

Şair kötülük etmez, kullanmaz kaba gücü

Her kim zulüm ederse, belaya olur duçar

Mikdadi bazıları, çok kafalar attırır

Uzaktan kalemiyle, zehir zakkum tattırır

Bunlar müesseseyi, anlamadan batırır

İflas bayrağı çeker, işi bilmezse tüccar

Mikdat Bal