Saf Tutan Saf Yanım...

Tamahkârlığı isyan yüklü söylemlerin

Kanatan yarım kalan her bir hikâye

Güne dönüp de yüzümü

İçimde saklı o varsıl öfke,

Gün batımında konuşlanıp da

Yeni günde doğmaya ahdettiğim

Öylesine işte sakin görünüp

Sığamazken yere göğe

Sus payı üç beş söylence ise düşen payıma

Yitip gitmelerin eşliğinde körelttiğim anım

Yarına meyledip her seferinde ertelediğim.

Ne bir dönence saklı ufukta

Ne saklı bir niyaz

Hani görüp de demlenirken kendi sessizliğinde.

Vakur bir yaratı nezdinde benliğin

Sakil bir aşk derinde konuşlanmış

Paye vermez iken gölgelere

Gözlerimi yumup tüketildiğim

Kaçıncı sahne olursa olsun

Üzerime geçiremediğim kaçıncı elbise;

Yüzlerde sırıtık maskeler

Haz etmediğime kani olmak en iyi gelen

Gerçeklerin çarptığı yüzüme:

Kâh bir tokat kâh bir söylem

Efkârı yük bilmeden

Arşınladığım.

Kifayetsizliği

Mademki mihrap bilmiş yürek

Zor olmasa gerek yeniden başlamak,

Bir sonrakini milat bilip.

Sarmalında girdabın

Nezdinde hatıraların ve

Demli ömürlerin sağaltan imgelerini

Kucaklamak kadar asil olsa da yalnızlık

İsimsiz mektupların sadık imgeleri,

Kıdemli acıların sahtekâr yalnızlıkları,

Kural yığını söz öbeklerinin bitimsiz sancısında

Saklı yarım kalmış cümlelerim

Nazarında yitip gittiğim

Gün dönümünde solup solup

Dirildiğim pencere pervazında yanarken;

Gönül ışığı bir geçite mahal veremezken.

Yürek yangını savruk kıyametin ölü düşleri

Gömülü hatıratın başucunda saf tuttuğum.

Adsız coğrafyaların suretsiz kalabalıkları

İç içe geçmiş ne çok acı ne çok varsıl döngü

Hidayete eremediğim halde ömür bitiminde

Kerelerce yanıldığım ve yalıtıldığım

Aykırı mizaçlarında dolaşan söz öbekleri

Her biri döngüye kilitli

Sus pus yeri geldi mi

Yanarken için için hele ki

Çağlarken o yürek sesi

Devinimi duyulurken çok uzaklardan

Elimi uzatıp da boşa koyduğum

Doluya koyup da beceremediğim.

Ne çok hikâye her birinde

Külkedisi haiz olamazken mutlu sona

Yanıtıldığım, kandırıldığım

Ah benim çocuk aklım.

Saf tutan saf yanım eşiğinde yaşların

Külfet bilmesem de bir parçam olmuş artık,

Demlenirken gölgesinde yasın.