İçmişim Aşkın Külliyatını

Şiire kıvranırken içyüzüm,

Gökyüzü yağmur ilham ediyor,

Bulut toprağa âşık

Ben gözlerinin gölünde dalmışım mevsime

Ömrüme ömür denen sermaye

Sensizliği miras bırakma üftadene

Zamanı gelmeden akşam çökmesin

Adın aşk senin

Alfabemde ezber ettiğim şiirsin

Bu lisanı bozuk iklimin

Divanesi oldu yorgun kalemim

Keşke bir gülüşün resminde büyüse hayallerim

Ebemkuşağının altında ıslansa tüm niyetlerim

Bir dileğim var sadece sevdanı isterim

Şu garip gönlüme derdi zulüm girmesin

Payıma düşen güneşinde açıp

Sevgi deryasında yüzeyim

İçmişim aşkın külliyatını olmuşum lâl

Allah’ım nedir ufkumda dolanan bu hâl

Ya gelişinin adı olsun ilkbahar

Ya bu hâli üzerimden al

Ötelere akarken zaman

İlk duyduğum ezan mı kulağımda çınlayan

Hüznün o buğulu rengi mi gözlerimden akan nehir

Getirin tüm yağmurları silinsin ruhumda ki pas kir

Virt ettiğim adını söyler dilim

Asi olduysam tövbe tüm v/akitlere

Hey mübarek zikrini şifa diye çekerim

Tespih, tespih

Çok ötede değil

Yürek güncemden sızar senle dolan nesir

Nuray AYHAN…