Benim Ben

Benim Ben

Dinleyin sizlere bir çift sözüm var;

Kuruyan çöllere nehir benim ben…

Kaldırımda gölgelerin gezdiği;

Caddesiz sokaksız şehir benim ben…

Her yudum sonunda mutlu olduğu;

Damlaya damlaya cana dolduğu;

Gözlerin Leylamdır diye bildiği;

Mecnuna sunulan zehir benim ben…

Namlusuna son kurşunu koyduran;

Cinnetinin cilvesine uyduran;

Vasiyeti mezarında duyduran;

Tetikler düşüren fikir benim ben…

Gönül bülbülünün dalını kırıp;

Yalandan dil ucu hatırın sorup;

Karanlık geceyle gerdeğe girip;

Ezelden boşanan ahir benim ben…

Hasret yılanının başını ezip;

Gecenin kör vakti nameler yazıp;

Mızrapla çilekeş tellerde gezip;

Hüzünle çekilen zikir benim ben…

Sabır kalesini temelden yıkan;

Yıllarca gözünün içine bakan;

Gördükçe diklenip canını sıkan;

Hoyrat avuçlarda nasır benim ben…

Talih pazarında yüzü gülmeyen;

Attığı son zarı düşeş gelmeyen;

Görüş günlerinde görüş bilmeyen;

Sevda zindanında esir benim ben…

Sevinen adresti intiharına;

Kalemi dayandı her inkârına;

Yazılan her satır son kararına;

Hasret mektubunda nesir benim ben…

Boyadım pembeye yalanlarını;

Yarama tuz ettim talanlarını;

Yakarak dünlerden kalanlarını;

Payını paylayan kesir benim ben…

Ali ALTINLI – 05/11/2015

Saat: 15:00