Sanal Ve Doğal Yalnızlık

Sanal ve doğal yalnızlık!

Bilgisayar başında parmak uçunda tuşlar

Ne söyleyip ne gülen ,  yüzünü gören de yok!

Muhatapların kimi çapulcular, berduşlar

Seni ekleyip silen, dostluğu süren de yok!

Zaman su gibi akar ay hafta gibi kısa

Vaktini öldürüyor bari bir şey okusa

Ne bu günü yaşıyor, ne yarın için tasa

Yok bunu basit bulan, açıktan yeren de yok!

Akrabalık komşuluk dikkate alınmıyor!

Şu sanal bağımlılık bir türlü salınmıyor!

Ölmüş mü kalmış mısın?, hiç kapın çalınmıyor!

Yoktur derdini bilen, evine varan da yok!

Bir çorbayı esirger aşı piştiği zaman

Komşu aklına gelir, işi düştüğü zaman

Belki  de fark edilir leşi şiştiği zaman

Bizlere budur olan, buna son veren de yok!

En büyük erdem iken ziyaretten kaçılır

Sevgiyi öldüren bu, bundan nasıl geçilir!

Hoş değil unutulmak, buna kapı açılır!

Olmaz zilini çalan , yanına giren de yok!

Mikdadi dünyamıza, sanal dünyayı kattık

Aile bağlarını dürüp koparıp, attık

Uzak durduk ve lakin telefon ile yattık

Kalmadı gidip gelen, hal hatır soran da yok

Mikdadi