Edebiyat ve Kültür Platformu
Manolya
MANOLYA
Manolya, Beyoğlu’nun, şımarık, şatır kızı;
Ahh! O fincan ağzından, iç gıcıklar sakızı
Yüksek ökçeden topuk, aheste eker nazı;
Al bir etek donanmış, iki sütun beyazı
Cilveden kırılan bel, kara kemer kuşanmış
Ah!Ak gülün göğsüne, al karanfil döşenmiş
Beyaz gerdan üstüne, sarı ekin boşanmış;
Mor tırnaklı parmaklar, dağıtır, toplar bazı
Manolya! Çekik gözler, gölden mi ırmaktan mı?
O simsiyah kirpikler zıpkından mı, oktan mı?
Ya o alev yanaklar, boyadan mı, Haktan mı?
Dudaklar ay çehrede, çift Isparta kirazı
Gözüme bakma öyle! Bir tuhafım bir hoşum,
Bir çift mavi mavzerden yaralanmış bir kuşum
Med-cezirler içinde, küfelik bir sarhoşum;
Manolya! Tut elimi, öldürecek bu sızı
O yürür, zaman durur, izini takipteyim.
İstanbul kadar güzel, ceylana sahipteyim.
Bir acemi cambazım, kıldan ince ipteyim;
Manolya! Sen de buldum, "aşk "denilen Papazı(!)
Manolya! Gözlerinde, dalga,dalga denizler
Gül yüzünü seyranda, sarı yaprak benizler
Bu yangını, ya vuslat, ya bir kurşun temizler;
Ya pembe ahirimsin, ya taşımda bir yazı.
18.10.2015
Kadir KOCA
Manolya başlıklı yazı Kadir Koca tarafından
17.11.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
