Bir Şeyler Anlatıyorum

bir şeyler anlatıyorum.
yalnızlaşıyorum sis çökmüş şehirlerde
karasallaşmış bir adalet içindeyim.
birileri gelecek, biliyorum
ve dertleniyorum ardından
bir sigara yakıyorum örneğin.
sakallarım uzuyor özgürce
seslenmek bir okyanus hırçınlığıdır
binbir türlü durgunluğudur tabiatın.
bir şeyler anlatıyorum!

bir şeyler anlatıyorum
bir dert, bir dava...
yargısız infazları örneğin
terazisi eksik tartan tüccarı.
ne de çok kahroluyorum
belki birileri de efkârlıdır, duyuyorum
bereketli topraklar istiyordur belki
o da yazıyordur sevginin dilini
ya da bir sevgiliyi resmediyordur ansızın.
anadolu'dan esiyordur yüreği
âşık veysel'den biraz ve karac'oğlan'dan.
öylesine seviyordur
her sabah biraz daha...
umutlu tarlalar kadar yeşeresi.
gecelerine çığ düşmüştür oysa!

bilinmeyen bir kıtada
deneyler yapmak istiyorum
ve kafiyesiz şiirler yazmak.
bir şeyler anlatıyorum
mimarisi bozulmamış bir cami
ya da bir ortodoks kilisesi
hengâmenin olmadığı bir kavram,
bir evrensellik yani
yani bir zaman istediğim!
çernobil'lere uğramamış iklimlerden bahsediyorum
yok olmamış nesillerden...
ve küfrediyorum keşiflerin kancıklığına
bir siyasetçiye, bir bilimadamına...
oysa iklimler de istemiyor onları, duyuyorum.

sonra ağıtlar yükseliyor işte
nasırlı ellerini açıyor insanlar duaya.
işte bir iklimdir istediğim!
bir şeyler anlatıyorum
deniz aşırı bir ülkede
hiroşima'yı, nagaziki'yi
çaresizliklerini insanların.
düşündükçe saçlarım ağarıyor,
kan kusuyorum düşündükçe
kıtaları, coğrafyaları katledenlere.
belki birileri de isyan ediyordur
yaz kuraklığının olduğu bir yerde
birileri gelecek, biliyorum.