Meftun

işte tufanlar kopuyor semalarında
bir kelâm oluyor aşk dedikleri
sen yokluğunla var oluyorsun
kıtalara yalnızlığımız düşüyor pervasız!
bazen tarumar ediyor aşk
nezih oluyor bazen bir deniz kenarında
işte tufanlar kopuyor
saçlarım cengaver olup da
şöyle bir savaşsa rüzgarıyla Marmara'nın.

gidiyorum devr-i âlemdir
suskun yüreğim
yüreğim çılgın biraz
vurgun gidiyor böyle...
ardımda sen, ardımda ölüm
gecelerimin sırdaşı dağlar ardımda.

ben işte gidiyorum seyr-i âlemdir
hiddetimden güçlüdür sükûnetim
aklıma gizemler dokuyorum
sarıyor bir sabahın serinliği
sarıyor ufkuna yelken açtığım akşamlar
öyle sessiz, öyle hırçın
oysa döneceğim bir gecenin ardından...
öylesine yıkılıyorum!

burası dünya!
sen bana elzemsin.
esiyorum doğusundan ve batısından
her telinde saçlarının
dökülüyorum Marmara'ya
burası dünya!
saçlarım cengaver olup da
şöyle bir savaşsa rüzgârıyla!