Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Öğretme Aşkı

Yakıtı,bitmeyen bir hevestir bu ilimden güneşin
Öğretmektir tek düşmanı beyinleri sömüren cehaletin
Şimdi başkaldırmanın tam zamanıdır savaşa, zulme
Öğretmenin tek silahı sarılmaktır tuttuğu kaleme

Derler ki tüm yıldızlar aslında bir parçadan doğdu
Asırlar boyu güneşler insanoğluna ışık oldu
İnsanlığın ilim tutan yıldızları, öğretmenler de doğmuşsa eğer buradan
Hepsi ondan kor aldı, öğretmeyi öğrendi öğretmenlerin öğretmeninden

Karanlık zihinlerin de vardır elbet bir gündüz vakti
İlim güneşini görünce olur hayal kurmaya takati
Öğretmek bir ateştir, öğretmense ateşten güneş
Faydalı insan çoktur ama yoktur onlara eş.

Ordular yenilse, dağlar üstüne devrilse eğilmez o baş
Tek düşmanıdır onların kanla verilen bu amansız savaş.
Emeklerinin, varlıklarının şu insanlığa faydası belli
Artık kan dökerek değil, öğreterek adalet gelmeli

Hani hava soğuyunca insan kabanına sarılır ya
Öğretmendir çalışan ilme sarılmayı haykırmaya
Şefkatiyle ısıtır yavrusu kıymetinde yürekleri
Öğretmek yetmez onlara hep bir adım daha ileri

Karlı kaplı yolun bitiminde küçük köy okuludur onların cenneti
Pencereden bakar kara batan minik ayaklara öğreniyorlar dirayeti
Hayat koca bir ağaçtır, çocuklar meyveleridir dalında
Öğretmendir hasat eden büyük bir özverinin ışığında

Islatmadı ilk defa gözyaşlarım dizelerimi heyhat!
Onların işidir bu cehalet uçurumunda zihinlerde tadilat
Ancak bu defa ümidi yazdım, güneşi yazdım.
Öğretmenler, ilim güneşleri söner diye bir kez olsun korkmadan.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Öğretme Aşkı

Hâfi Hâfi