Kahır

bozkırlarını söküp de gönlümün
dağların ardından geliyorum!
toz duman olmuş insanlığın yolu
oysa avare eder bizi bu arınmışlık
ben şimdi
doğuya ölüyorum!

isyanımı gömüp de aklımın
âşığın izinden geliyorum!
bize de ölüm yakışır
yanıp tutuşmuşuzdur umuda
sevdaya ve naralara
kavrulmuşuzdur bundan daim!

yollarını paklayıp da vuslatımın
büyük adımlarla sana geliyorum!
ey şerefin ve erdemin sahibi!
bu kin, bu nefret
sökülmüştür ruhumuzdan
şimdi duvarların ardını görme vakti değil midir?
zaman gelmemiş midir yalım olmaya?
o suyu tatmaya, toprak olmaya
zaman gelmemiş midir?