Leş Der Geçerim

  LEŞ DER GEÇERİM
 
 İnsanların gözün içki bürümüş,
 İçeni görürsem keş der geçerim.
 Zamanda insanlık ölmüş çürümüş,
 Hayalimdekine düş der geçerim.
 
 Acı olur kış gününün soğuğu,
 Kuşların yuvası ağaç kovuğu,
 Bahçeme girmişse elin tavuğu,
 Ona bir taş atar kiş der geçerim.
 
 Ya bir cahil hatırımı yıkarsa,
 Engel olup yollarımı tıkarsa,
 Yapılan hesaplar yanlış çıkarsa,
 “Pirincin taşını seç” der geçerim.
 
 İyiliğin için diller Dökmüşsem,
 Alınan öğüdü eğip bükmüşsen,
 Bile, bile bataklığa çökmüşsen,
 Kazdığın kuyuya düş der geçerim.
 
 Kendi hamuruyla yoğrulmuyorsa,
 Bükük beller geri doğrulmuyorsa,
 Hain yere düşmüş kıvrılıyorsa,
 Üstünü tepeler leş der geçerim.
 
 Cahillik her başa bir bela açar,
 Çirkefler sel olur etrafa taşar,
 Adam aşka gelip söyleyip coşar,
 Sen kendi yaranı eş der geçerim.
 
 Ali’m insanlara verirdim değer,
 İnsanlık bileni görmedim meğer,
 Ona laf anlatmak zor ise eğer,
 Çok inat biriyse çüş der geçerim.
                            16.Ocak.2016