Umudu Kestim

      UMUDU KESTİM
 
 Zamanın insanı sarpa yürüyor,
 Yola gelmiyorlar umudu kestim.
 Bider eksem topraklarda çürüyor,
 Arpadan nohuttan umudu kestim.
 
 Otuz bir Mart günü bozuldu doğa,
 Büyük hışım oldu bahçeye bağa,
 Herkes ayak uyduruyor bir çağa,
 Yöreden töreden umudu kestim.
 
 Bazen sessiz olur bazen sakarım,
 “Bir pireye beş yorganı yakarım”
 Coşkun sular gibi çağlar akarım,
 Denizden dereden umudu kestim.
 
 Zaman insanına aklım yetmedi,
 İşlerimiz hiç yolunda gitmedi,
 İlaçlattık amma fayda etmedi,
 Elmadan erikten umudu kestim.
 
 KİMİ terazisin yanlış tartıyor,
 Helal kazancına haram katıyor,
 İYİLER AZALDI kötü artıyor,
 İnan dürüstlükten umudu kestim.
 
 Birinden boşalıp birine doldum,
 Öfkeden sinirden saçımı yoldum,
 Ben kendi evimde kiracı oldum,
 Mahalleden evden umudu kestim.
 
 Çok zaman kılıktan kılığa girdik,
 Kalmadı bütünlük kalmadı birlik,
 Ortadan yok oldu yardım severlik,
 Hayır, severlerden umudu kestim.
 
 Toplum bir birine oldu yabancı,
 Seneler geçse de bitmez bu sancı,
 Doğru söyleyen yok hepsi yalancı,
 Bütün liderlerden umudu kestim.
 
 Tamahlık arttıkça bozuldu niyet,
 Bu nasıl bir nefis bu nasıl hikmet,
 Herkes geçmişinden almıyor ibret,
 Gayrı gelecekten umudu kestim.
 
 Şu fani dünyanın anasın sattım,
 Davarı koyunu kurtlara kattım,
 Yıllardır bir kuru hasırda yattım,
 Halıdan kilimden umudu kestim.
 
 Kışın yağan karlar yazın eriyor,
 Komşu komşusuna sırrın veriyor,
 Bülbül güle küsmüş gülün dermiyor,
 Kargadan serçeden umudu kestim.
 
 Bakın aleyhimde ne? Söylemişler,
 Haberim yok hatırıma değmişler,
 Boş verin siz o bir deli demişler,
 Akıllı olmaktan umudu kestim.
 
 Siz inanın fikrim doğrudan yana,
 Ömür boyu saygı duydum insana,
 Yarın yaşlanırsam bakmazlar bana,
 Oğlumdan kızımdan umudu kestim.
 
 Soyadım Ataş’dır Ali’dir adım,
 Yaşadım dünyanın almadım tadın,
 Küçük büyüğünün çağırır adın,
 Saygıdan sevgiden umudu kestim.
                             10.Haziran.2015