Tinercinin Uykusu

…/Biz Allah’ın dediğine olduk kul-yar! 

Kartalın pençesinde en zirvelere dokunuyorum 

Soğuğu cehennem yangını-yelleri sert şamarı 

Kalbimde, uçurumlarına dayanmış tutkularım 

Dondurdukça kelepçesi sıkar durur, ar damarı… 

Ovada kuzu gözlerim otlar ağzımda hayali 

Nisan yağmurları horon teper, ayaklarım özgür 

Takmışım bir kere mevsimlere, yaz bile üşütür 

Ağlarım ya Rab, asumana baktıkça hüngür hüngür! 

…/Bir perde ötede başka hayal vardır! 

Zenginliği huzur kapısı görmek-kurtların dansı 

Çoban köpeğine güvenerek kurgular oyunlar 

Kartal açtıkça kanadını avı öğrenir raksı 

Çobanda dünyalık hesap, varsa yoksa koyunlar 

Virüs yağar gökten yağmur yerine kurak çöller 

Kurur nehirler, kuyular, deri kemik çoban 

Anlar ki yokluk olmazsa olmaz, dünyamız fanidir 

Balı alsalar arıya kalır yalnızca kovan 

…/İki perde birbirine dal-ayardır! 

İnsan iki dünya eri yakmaz olur feneri

Karanlıktan kurtulamaz çekip durur tineri

Aklına geldikçe ölüm, felek olur kaderi

Eğlence peşinde koşar unutmak için onu! 

Asuman uçsuz bucaksız sırları-gizleyen pınar 

Kartal göklerin tek efendisi-ölümün habercisi 

Her canı yaratana güvenmemekte ısrar eden 

Çoban, gayesizce yaşar durur çeker tineri…

Saffet Kuramaz