Edebiyat ve Kültür Platformu
Uzlet
Kutlu bir yolculuktu gözlerinde gördüğüm düşler
Şimdi bir kutsalın gölgesine bırakıp kendimi
Sığınıyorum yâradanın lütfûna
Küsmelere kördü gülüşlerim
Şansıma tesellisiz sözler yazılır
Bak türaba şimdi tin kazılır
Mevsime kış düştü zamana kar
Kendime ağlarken yüreğime düştü hâr
Vefasız bir bekleyişi okuyor eskimiş anılar
Vazgeçtim beşer duygulardan
Avare misali sıyrıldım ihtiraslardan
Sol kafesimde yalnızlık değil sancı
Vuslatın hakikat renkli cilası
Y/âr büyüyor cemre, cemre lehçemde
Utanıyorum ağlak bir çocuk hallerim
Acının tadını ezber ediyor gözlerim
Alfabeme zâr çizer kalem tutan ellerim
Beklentiyi çoktan unuttum
Çocuktum çiçeklere küskün
Kırdığım dallara kırgınım şimdi
Yazmadığım ne varsa şiirimdi
Bir dilim yalnızlıktı benimkisi
Hicranlı gecelere astım kimsesizliğimi
Siyah sürmeler çektim gözlerime
Yıldızları serpip göklere
Sevgiliyi gömdüm tin kokulu geceye
Serzeniş değil gaflete düştü dilim
Tövbe, tövbe ben yalnızlığı severim
Nuray AYHAN...
Uzlet başlıklı yazı Nuray AYHAN tarafından
11.02.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.