Veda Vakti mi

Uzaklaştı                                                                                              

Aşk benden.                                                  

                                                                                                                                         Bir Servi ağacının dibinde                                                                                                 Gölgeleniyorken,

Yoktur hakkım

Birazcık kestirmeye.                                                                                            

Dikenli çalıdır

Bir cümle anılar.

Batar böğürlerime.

Ne zamanın tanışıklığı  kaldı,

Ne de ,

O güzelim

Eski Yaz Günlerinin aşinalığı.

Kullanılıp atılan,

Buruşmuş

Peçete kağıdında gizlidir;

Çözemediğim bu yaşamın sırrı.

Tepetaklak bir rüzgar,

Şaplaklarını indirir enseme.

Yüzümdeki çizgilerle,

 Kendini

Kesin galip ilan eder;

Dört başı mamur deforme.

Bir “yazık oldu Senfonisi”ne

Kurban verildi

Heder olan gençliğim.

Kaçıştılar oraya-buraya

Dün ve yarınlar.

Birbirimizi kandırıyoruz

Kader ve ben.

Artık uzaklaşma vaktindir,

Aşk.

Gittiğin yerlere, gördüğün insanlara

Kucak dolusu selamlar.

Geride, seninle doğup- ölmüş

Dopdolu bir yürek var…..          

                                 (4.7.2010-8.Şiir Kitabımdan)