Aşk Yoksa Yaşlanıyor Mu

Gecelerin fırlatıp attığı,

Hüzün skalalarıdır;

Derin komalarda yerimi ayırtmıştır.

Yamulmuş bir bahar esintisi debdebeleşir

Çayırların ortasında.

Etrafı esir alır,

Yokluğunun küf kokusu.

Bitiremedim vasiyetnamemi,  sayfalar dolusu.

Yaşanamayanlar, evimde davetsiz misafir.

Yalnızlığımdır, başımda dikili pir.

Bir meyvesini bile, benden esirgedi

Gelip geçen yaz mevsimi.

Faranjite tutulmuş notaların,

Gıkları çıkmıyor.

Göçmen kuşlarını, olanca hırsıyla kovalamakta

Baykuşlar.

Saatlerde, kısmi felç durumu aşikâr.

Zaman, afiyetle

Duygularımın dondurmasını yalar.

Saklandı,  çocuksu heveslerim,

Ahşap kapı arkasına.

Yaşam;

Hiçbir şey olmamışçasına,

Deformeli suratına botoks yaptırmakta.

Ekşimtırak gülen ak saçlı nineye sor:

Yoksa,

Yoksa yaşlanmak;

Aşk’ın kapısını mı çalıyor…  

                                      (26 Temmuz 2011 tarihli 9.şiir kitabımdan)