Hasret Denizinde

Aramıza ayrılık köprüsünü kuralı on yıl oldu

Bizimle aynı yaşta olanların çocukları oldu

Bizden başka herkes mutluluğu aradı buldu

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Bir nefeslik cana bir parça mutluluk yetmez miydi?

Bir az gülümseseydik bu ayrılığımız bitmez miydi?

İki lokma aş ile bu karnımız gülümseyerek doymaz mıydı?

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Açtıkça açtık aramızdaki hasretlik rüzgarıyla arayı

İkimizde çok istedik bulduk elimizin kiri parayı

Bom boş kaldı işte gönlümüzün sarayı

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Gönlümüzde açtık onarılmaz onca yarayı

Kazandığımız para sarmaz bu sancılı yarayı

Sen ayrı ben ayrı şimdi yıkılır gönlümüzün sarayı

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Sağlıklı düşünerek vermedik sağlıklı karar

Şimdi yaşadığımız her an nefes bize zarar

Şimdi söyle bu paramparça gönlümüzü kim sarar

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Ömrüm viran oldu sen yoksun sefillik yakıştı bu cana

Kul Mehmet’im sen şimdi hasretlik İle var viran hana

Düştüğüm yollarda tüm diller kınadı serseri dediler bana

İkimiz birlikte hasret denizinde yok olduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-