Ağıt

Ne zaman omurgama bir acı körüklense

Anlarım ağıtlarda gözyaşlarım dağlanır

Ne zaman kadınlar saçından sürüklense

Korlanmış kandillerde acılarım yağlanır

Sonra hürriyet denen elbiseyi yırtarım

İnsanlık onurunu diyetlerde tartarım

Mimlenmiş kapıların ardında kalan ağıt

Zindan olur geceler umut başka baharda

Bir anne çığlığının ardından solan ağıt

Acı yüklü trenler dolanır son kahırda

Sevmelerin dansını sürükler yabaniler

Cennet kapılarını didikler zebaniler

Ne zaman barışa bir evlek buğday olsak

Kırılır elimizde aşk odunun güğümü

Ne zaman allı güllü ellere düğüm olsak

Yarılır tende özgür diyenlerin düğümü

Beraber çoraklarız tarlaların düzünü

Arılar balla süsler çiçeklerin özünü

Bir kayanın başına bir mezarın taşına

Ağıtlar farklı değil yitip giden aynı can

Turnaların kaşına karanfilin yaşına

Bayrak aynı dil aynı yitirilen aynı kan

Yeter ömür tükendi kalbim ketum dil firaz

Bu insanlık ağıtı artık sende duy biraz

Resim:Nuri Can