Seyid Dülbahir

Rüyalarıma gelme!

Ağlak bir yalnızlık içinde olmasın başın/

Bil ki;

Alnı öpülesi alnım

Kan revan içine dolsa da

Ve kursağımda serçe telaşı

Üstümde kilomdan ağır

Yâr bedelleri var/

Hani demirci mehmed'in

İki diş arasında döktüğü

Karanfilden gülle…

Aşk nefesi gibi/

Bedenimde…

Ve gönüme yüklendiğinde

Ayaklarım toprağa berdes oldu

Yüzü ablak yaralar açıldı yerin dibinde

Beni vefasızlık öldürür

Bir çiçek gülüşünde mezar taşım

Avurtlarımda son ciğara telaşları

Ve vatanım

Irmağım

Taşım

Toprağım

Dualı gömleğim

Tabakam

Mintanım

Tanınmaz bir yaranın

Işığında gözlerim

Kemikler üryan

Kemikler meçhul

Hani her şey varken

Değeri bilinmeyen ekmek

Cephede katmerlidir

Nefer terinden…

Üzümler çürüse de

Nefesler çürümez

Boğaza tıkanan

Son lokmada…

Yaralanmış bir martın

Saçlarına yorgan oluruz

Hacer kızın şalı basılır

Trakyalı kâmilin

Göğsüne…

Ve kürt niyaz'inin

Yarasını diker

Laz Mehmet…

"Canı cana sararlar

Kandan kına yakarlar…"