Çanakkale Arslanlarına

Mustafa Kemal'in

Askerleriydiler;

Ufuklarında

Bitmeyen vatan sevgisi,

Yüreklerinde

Dopdolu iman.

Damarlarında

Son hızla geziniyordu

O asil kan.

Çullanıyorken

Fransızlar, İngilizler, Anzaklar;

Kaba tepe, Kanlı sırt, Arı burnunda,

Mehmetçik;

Tarihin çirkin yüzünü tokatlıyordu

Conk Bayırında.

Görmemişti zafer,

Böyle mahşeri;

Zafer olalı.

Yanlarındaydı

Geçmiş tüm ecdadı.

Mustafa Kemal'in

Askerleriydiler;

Susturamadı

Ne top, ne tüfek

Ne de mermi sesleri.

Sırtlarında taşıyorlardı kefenlerini.

Seher vakti süngü hücumunda,

Esas duruştaydı zaman.

Cennetin Kapılarını açmış

Davet ediyordu

Yüce Yaradan...                                      ( 6. şiir kitabımın önsöz şiiri.)