Çanakkale

ÇANAKKALE

Gelibolu’da bir bahçe

Bak, binbir çiçek açıyor,

Filiz vermiş körpe dallar

Serilmiş yere yatıyor.

Kanı, canı herşeyi feda

Atatürk’ün neferleri

Toprak tabyalardan

Hala mayın fırlatır gözleri.

Cennet midir, cehennem mi?

Yaş on beş mi, on yedi mi?

Bayraklara sarılmışlar

Bak, hala kurşun atıyor.

Gelibolu, Anzak Koyu,

Bulanmıştır akarsuyu

Güneş burada nar kırmızı

Ay, başka türlü batıyor.

Savaş değil, bu zelzele

Mehmetçik’ler hep el ele

Memedim, Alim, Ömerim

Sizlerden özür dilerim.

Ölümden korktuğum için

Yetmişimi geçtiğim için

Ben bir arslan veremedim

Yanıyorum için için…..

Utanıyorum coşmaktan

Ayrılıkta kavuşmaktan

Hem “kınalı kuzu” lardan

Hem şehit analarından…

Ölümden korktuğum için

Atamın ilkelerini

Savunamadığım için

Ülkemi gericilerden

Koruyamadık biz, niçin?

Onbeşbin Anzak koyda

Hala engel dağda, surda

Güneş kan rengi orada

Al bayrak gibi batıyor.

İngiliz gemiye bindi

Fransız denize indi

Çanakkale bir mahşerdi

Dünya Türk gücünü gördü.

Seddülbahir, Morto Koyu

Seyit Ali, arslan soyu

Kaldırdı ateşe verdi

İkiyüzyetmişbeş kiloyu

Çanakkale geçilmezdi

Mehmetçik geçit vermezdi

ATA’mız  gerçek bir devdi

Can değil, vatandı derdi

ÇANAKKALE GEÇİLMEDİ

ÇANAKKALE GEÇİLEMEZDİ

Şehitlerimizin ruhu şad olsun

Sevinç Doğancan GÜVEN.