Bir Kutlama

Senin adın yazılmıştı her kimliğime

Sen giderdin hep okula  ‘ Velî toplantısı var’ dendiğinde

Bilemiyorum neden çatılırdı kaşların, ve yeşil elâ gözlerin

Siyaha dönüşürdü beni her gördüğünde

Yıllardır çözemedim bu gizemli düğümü

 Bir kez olsun duymadım bana yavrum dediğini.

Görmedim bir kez olsun sevgiyle baktığını

Okşayıp saçlarımı, özlemle kucakladığını

El öperdim bayramlarda, bu olurdu bağımız

 İki düşman gibiydik, hep savaştaydık baba-kız

Yıllardır çözemedim bu gizemli düğümü

Bir kez olsun görmedim bana bakıp güldüğünü

Severdin kardeşlerimi her an koklar, öperdin

 En küçük yanlışımda kıyasıya döverdin

Nedenini bilmezdim beni hep küçümserdin

Şu koskoca dünyada sanki bendim tek derdi n

Yıllardır çözemedim bu gizemli düğümü

 Bir kez bile söylemedin beni de sevdiğini

Karıştım ellere iki çocuk doğurdum

Düşmedim dengime gün güne sarardım soldum

Daha da uzaklaştın benden, yabancı oldun

Tepeden tırnağa özlemle, acıyla doldum

Yıllardır çözemedim bu karmaşık düğümü

 Mahşerde söyle bari be3nim de babam olduğunu

Ana över baba sever derlerdi ama

Anlamazdım ne demek istendiğini

Küçücüktüm, bilemezdim dünyada neler olup bittiğini

Bilemezdim annemin bizleri bırakıp bir adamla gittiğini

Yıllardır çözemedim bu gizemli düğümü,

Çözemedim yıllarca bana neden öksüz dendiğini

Yıl 1996 on dört Mart gecesiydi söylediler öldüğünü

Uyur gibi gitmişsin, düşünmemişsin ne dünü ne bu günü

Karşılamışsın keman çalıp-elveda- şarkısını söyleyerek ölüm meleğini

Bir ara açıp gözlerini halamı, beni sormuşsun ’Nasıllar, iyiler mi?’

  Yıllardır çözemedim o kahrolası kör düğümü

Ne diyeyim nurlarda yat tüm babalarla birlikte

Kutlu olsun sana da her babalar günü…

Sevinç Doğancan Güven