Çocukluğum

Çocukluğum benim .

Zamanın kirletemediği,

Yılların eskitemediği 

En güzel giysim .

Çocukluğum benim,

 masalsı dünyam.

Büyüyerek ipini kopardığım uçurtmam .

****

Ben çocukken,

 Sabahları çay değil

Buram buram dumanı tüten 

Zemheri ayazında içimizi ısıtan 

Tarhana çorbası içilirdi.

Onun verdiği enerji

Yüz beygirlik motor gücüne bedeldi

Ve bu enerjiyle,

Koşarak giderdik okula .

Yollar çamur olsa da .

Ne elektrik vardı

Ne kalorifer, ne de klima

Sınıfın ortasında kocaman bir teneke soba

Ve onda yakmak için 

Herkes bir odun getirirdi okula .

Andımızı oukuyunca,

Sabah jimnastiği yapardık topluca .

 Ağzımızdan dumanlar fışkıra fışkıra girerdik sınıfa .

El, tırnak ,saç ve kulak kontrolünden sonra başlardık derse.

Verilen metni en güzel okuyandım Türkçe de 

Ama matematikte,

Birinciliği hep kaptırdım Bekir 'e

Köyümüzde keçi de çoktu inek de .

Ama ikinci tenefüste ,

ABD den Marşal yardımı diye verilen 

Süt tozundan yapılan sütü içerdik nedense ... ?

Ve İlk  o zaman yemiştim 

Has undan yapılan beyaz ekmeği de ..

Yaman çocuklardık biz

Havuz problemleri,kerrat cetveli

Diz çökerdi önümüzde. 

Kompozisyon ,mektup ,dilekçe yazarak hazırlandık geleceğe

En sevdiğimiz oyunlardı.

Yakan top,mendil kapmaca ,saklambaç ve körebe .

Tavşan kaç ,tazı tut derdik de,

Bilmezdik yıllar sonra 

Buna başka anlamlar yükleneceğini.

Uçurtmanın kuyruğunda yakalayıp baharı

Göz kırpardık gülümseyen güneşe .

Ve yarışırdık kuşlarla pür neşe

dostlukta,özgürlükte..

Yokluk yoksulluk içinde bile

Yine de çok mutluyduk biz nesilce .

MELAHAT ÇETİNKAYA