Gönül

Yalancı baharda çiçek açarsın 

Kırıktır kanadın aşka uçarsın

Sevdiğin gel dese yorgun naçarsın

Ben senin kahrını çekemem gönül 

Zulanda hayaller düşler saklarsın 

Dikeni unutup gülü koklarsın

Arada aklımı çeler yoklarsın 

Ben senin nazını  çekemem gönül 

Kürek mahkumusun yoktur beratın

Değişmez ezelden karadır bahtın 

Altın eyer vursan yürümez atın 

Ben senin tozunu çekemem gönül 

Ne gecen bellidir ne de gündüzün 

Elinde avcunda bir tutam hüzün 

Baharı hazana çevirir güzün 

Ben senin sızını çekemem gönül 

Bir yangın yeridir tüter otağın

Eksilmez başından dumanı dağın 

Erişmez vuslata kolun kucağın 

Ben senin közünü çekemem gönül 

Baharda çiçekli dallar istersin 

Karalar giymişim allar istersin 

Saadete çıkan yollar istersin 

Ben senin tözünü çekemem gönül 

MELAHAT ÇETİNKAYA