Vuslat Yanığı

Hicranın kıyısında aksayıp yürüyorum

Kader nasıl ağ örmüş, içinde çürüyorum

Aklım seninle sarhoş hayaller görüyorum

        Şu dağda esen rüzgâr evrendeki renk sensin

        Tariflere sığmayan farklı desen desensin

Var gücümle umudu naklederek kanıma

Sensizlik çile midir tak ediyor canıma

Sade bir anı düşün çıkıp gelmiş yanıma

        Yüzümde tebessümler nasılda karışırım

        Hüseyin Bolt gelse de onunla yarışırım

Her şey aslına döner unutulur anılar

Bakarsın yanlış çıkar aşk sandığın tanılar

Firakın bahçesinde bahsedilen konular

Özlemekten ziyade ayrılık barındırır

Söylemesi şu dili alev alev yandırır

Islanan gözlerime yansırsın hayal meyal

Dökülür yapraklarım kurumuşum bak dal dal

Şu sızılı bedenim küreksiz kalmış sandal

        Kırılmıştır pusulam meçhule gidiyorum

        Gittiğim  adreslerde  dualar ediyorum

Hey hat acı lokmaydın, boğazıma dizildin

Neden makûs talihin içlerinde yazıldın

Sen şu garip Âdemin yüreğine kazıldın

        Kazıldığın o yerler şimdi mezarım oldu

        Sabrıma da yenildim artık gözlerim doldu.

Âdem Efiloğlu