Dünden bugüne ,

bu günden yarına ,

ince bir sızıymış büyümek…

Ve eksilmek hayattan birer birer

Sorgusuz sualsiz karşılıksız 

sevdiklerine kendinden vermek. 

Boğazına anılarla lokma lokma düğümlenmek. 

Gönül kasende gözyaşı biriktirmek.

Yıllarca peşinde koştuğun hayallerin

Sımsıkı tuttuğun elleriden ansızın  kayıp giderken

umutlarını bir anda yitirmek. 

Anne olunca biten özlemin yerine 

omuzlarını çökerten ağırlığı 

yamalı dizelerde gizlemek. 

Kelimelerin taşıyacağından büyük sevgiyi 

bir anlık öfkeyle yakıp yıkıp 

ardına bakmadan çekip gitmek.

Yakışmadı sana çocukluğum böylesi büyümek.

Elleri öpülesi, 

ayaklarında cennet gizli anne

Dili lal ,gönlü kor olmalıydın

Yüreği kara, dili zehir ,

elleri ısırgan değil..

Sana gülen umut dolu gözlerin boynunu bükmek 

Sonra suçu hayata atıp gitmek .. 

Ne zor geldi suçunu kabullenmek. 

Yavrum!

Dilersem özrümü,

kabahatimden büyük gelir mi ?

Ne affettirir o minik kalbini,

Ne toplar kırıp döküp gittiklerimi 

Bana büyümek büyük geldi anne.

Dönsem bu yoldan 

bir adım ileri iki adım geri . 

Beceremedim 

Ne anneliği ,

Ne de bir yüreğe eş olabilmeyi. 

Affet çocukluğum sana gelemiyorum

Ellerim de,yüreğimde çok kirli.

Ben böylesi büyümeyi istemedim 

Hep başkaları büyüttü beni..

Yeniden çocuk doğsam başka iklimlerde.

Kimse sulamasın yüreğimi kirlenmiş elleriyle .

Kimse bakmasın gözlerime.

Kimsenin eli değmesin ellerime.

Yeniden annemin sıcacık kollarında uykuya dalsam.

Gözlerim zümrüt yeşili baksa

 Ellerim dağ kekiği koksa.

Kızım işte o zaman 

Affeder misin beni?

Bak karanlık ve korku dolu bu dünya

Tut ellerimden çocuksu düşlerim

Ben büyümeyi hiç istemedim ki