Ben Degilmişim Gelen

Gönlüm yaz dedi

Yazar oldu kalemim

Mısralar dile gelince

sustu sözlerim

İnleyen bir kamıştı

ağıdından çıktı

Dertli nefesim

örtülünce bedenime

viran heveslerim

Birden…

gözlerimden süzüldü

uyanık gafletim



Seher değince

Kandilli geceye

Secde ağır geldi

Uyku düşen gözüme

Sus! dedi gizli bir ses

Ruhum işlerken onu

Elindeki gergefe

Nefsim figan etti

Sustu ..

Arşın gölgesinde



Alevler üşüyüp

serap olunca

hicret yol aldı

sürgün yüreğimde

bir damla gözyaşı

baha olup

değince bedenime

Ben değilmişim gelen

Mecnûnmuş

filizlendi güller böylece

Leylanın gözünde
çöldeki bir ayak izinde

Tülay Akçakoyunlu