Ben ki

ben ki kanadı kırık bir kuşum maviye hasret

ben ki ağzında zoka ile dolaşan bir balığım

kalbinde yara ile geceleyen aşık

yüzü 24 saat asık, hali bitik

bir harf ki silik

eksiltili bir cümle, düzensiz bir paragraf

ve yarım bırakılmış bir kitabım.

sağalt beni desem hastalıklarımdan

azalt beni desem kalabalıklarımdan

salt beni sev desem

ben ki göğe kağıt gözüyle bakan

ağaçlara kalem, okyanuslara mürekkep

ve bütün bu saydıklarımın

hislerime yetmeyeceği tasasıyla

hüzne müptela

sana meftun ve tiryaki olanım

ben ki israfil'in üflediği sur

hazreti peygamberin taşıdığı nur

yusuf'un saklandığı kuyu

ömer'in çağlar aşan huyu

yunus'u yutan balık

içi hep yalnız dışı hep kalabalık olanım

musa'nın asası

mecnun'un kafasıyım

ben ki yanardağın özü

sevdiğinin iki gözüyüm

ben ki sözleri hep yaralı

bakışları hep karalı

bir sazın en dertli teli

bir ney'in en ağlamaklı sesi

bir papatyanın ebedi nefesiyim.

ben ki yeri ve göğü yaratanın kulu kölesi

kitabının tozu

peygamberinin ayak iziyim

acziyeti üç beş sözle sınırlı olan bir fakir

lakin kalbi okyanus olan bir hakirim

geceleri zindan gündüzleri ziyan içinde olan

ömrü hep nisyanlarda, aklı hep isyanlarda

hep nalan olan, hiç handan olmayanım

gülüşü ağlamaklı, ağlayışı dokunaklı

kalbi yara bereli, sözü hüzünle cilalı

aklı bozuk bir saat gibi hep ona takılı olanım

bir çivi gibi bir mıh gibi bir kazık gibi

hiç çıkmayacakmış gibi kalbe yerleşmiş olan

ve hep orada kalacakmış gibi yaşayan sevgili

gitsen ne kalsan ne

bir çağlayan vazgeçer mi çağlamaktan

bir ağlayan vazgeçer mi ağlamaktan

bir dağlayan hakeza

varlığında da seviyorum seni, yokluğunda da

kalabalığında da seviyorum seni yalnızlığında da

tenhada da zahirde de

ben ki her iki cihan hüznünü bir yürekte yaşayanım

bu dünyayı tarla bilip öte dünyayı harman bilenim

hüzün ekip mutluluk bekleyenim

ben ki her zaman, her mekan ve herkes içinde

tek seni sevenim, ezeli aşığınım