Utangaç Begonyam

* Utangaç Begonyam *

Kanatlarında Homerros'un sevdası mıdır uyanan?
sütbeyaz yüzünde rüzgârın
suskun çiçeklerini konuştur, gölgeni düşürmeden
saçlarını yeniden biçimlendir,  buz tutan ellerinle
yabancı bir dilde şarkın söyleniyor, bilmiyor muydun?
kurulmamış bir tümceymiş meğer, gizli sevdan
denizi öpüp kaçan martılara kızma
sen, dalında beste yapan, utangaç begonyam.

Belirsiz yanılgıdır, kirazın erken açan çiçeği
Leyla ile Mecnun mu delinmeyen karanlıkların?
hangi ikindiye hüzünlenir içimizdeki öte
ey, masum yanlarıma sığınan esmer
sana dönüyorum, dargınlığına bakmadan
bıraktım kini, nefreti, gülün birinciliğini
hâlâ bahar serinliği var, penceremin pervazında
gel, pay edelim aramızdaki kerametsiz yargıları
izin süresi doldu, soğuması o uzak nehirlerin
mumyalar buzdan gölge yapıyor, bilinmeyen yarınlara.

Mayalandım, mavi bir boşluğun sarmalında
kaç acının serüveniydi, dudağındaki öpücük
biten bir ayrılığın utancıdır, elimizde kalan 
ahh... bilsem uzaklardaki sensizliğimi tutar ellerinden
getirirdim sana/ yüzleşirdik
tek sen misin ayrılan, üzüldüğün şeye bak,
şarkısıyla eğleşirdik belki de akasyaların altında
ormanlara yangındır isyanım, aşk kıvılcımlarını tutuşturan
biliyorsun, hep geceleyin görünür yıldızlar
düşündükçe bunu, seni daha çok özlüyorum.

Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir