Bıraktın

Öfkeyle sarıldın, acı sözlere,

Bir cevap verecek, hal mi bıraktın,

Kıpkızıl kan inen, canım gözlere,

Şefkatle sürecek, bal mı bıraktın.

Belki derdin çoktu, dinleyemedim,

Çileler yumaktı,  sonlayamadım

Sitemin nedendi, anlayamadım,

Öfkeni kusarken bil mi bıraktın.

Hep sustum dinledim, acıydı dilin

Umutla bekledim, bağrına yolun,

Firaka bezenmiş, her tavrın halin

Sarılsam sarılan, kol mu bıraktın

Oysa buram buram, özlem tüterim,

Derim! hasret çekmek, artık kaderim,

Mecnundan, Ferhat’tan, daha beterim

Kaçıp da kurtulsam, çöl mü bıraktın

Vuruldum sevdiğim, canıma yetti,

Vurdu kapıları, çekti de gitti

Artık yaşamanın, payesi bitti

Bana tutunacak, dal mı bıraktın.

Emaneti vardır, Rabbin üstümde,

Can denen bir ceset, gezer büstümde,

Kalbim darağacı, aşkı astımda,

Bana bundan başka, yol mu bıraktın,

Âdem son nefeste, yıl mı bıraktın.

ÂDEM EFİLOĞLU