Her Şeye Rağmen Şükreden Kişi!

Her şeye rağmen şükreden kişi!

Şu doğan güneşe bak gören gözlere şükür

Yeni doğmuş gibiydi göremeyebilirdi!

Balkona kadar çıktı, tutan dizlere şükür

Tekrar içeri girdi, giremeyebilirdi!

Kapının eşiğinde ayakları takıldı

Bereket ki minderin üzerine yıkıldı

Vecde gelip o anda şükür namazı kıldı

Seccadesini sermiş seremeyebilirdi!

Tansiyonu yükseldi, beklemeye başladı

Gönlüne hüzünleri yüklemeye başladı

Sandalyeye oturdu, teklemeye başladı

Sancıyla nefes aldı, veremeyebilirdi!

Göğsü daralıverdi, her tarafı ağırdı

Bulaşık yıkıyordu, hanımına bağırdı

Ne olur, olmaz diye çocukları çağırdı

Telefonun yanına eremeyebilirdi

Çoluk çocuk yetişti görüverdi orada

Öperek gözlerine sürüverdi orada

Hüzünler defterini dürüverdi orada

Nankörlük etmiş olsa düremeyebilirdi

Günü hareketliydi, bir yanış bir sönüştü

Şükürle elemleri, mutluluğa dönüştü

Şükrünü ifa etmek, gül dalına konuş'tu

Gülistanda gülleri, deremeyebilirdi

Ozan Mikdadi