Ayşe Melek Hayal Bar

Hayal Bar… 

İhmal edilmiş güller sokak 

Numara noksan 

Duvarlar anason kokar 

Herkes tanır orda beni 

Gösterir kime sorsan 

Kendi içine gömüldüğün an 

Oraya kaçardım uyku tutmadığı zaman 

Bedeni sürükleyip Hayal Bar’a atardım 

İşte öyle bir akşamdı 

Orda karşılaştım 

Hüzün yüklü ağır hep çehresi 

Bir endam bir asalet çok bilmiş bakışlarında 

Bir başka dişi Ayşe Melek 

Her daim hazır alem sofrasında 

İrkilirdi bazen arsız gülüşlerden 

Kimdi?  Neydi?  Neyin nesiydi? 

Bu alemde ne işi vardı? 

Sıkılmazmıydı sahte cilveli öpüşlerden 

Şaşırırdım ne çok tanıyanı vardı 

Her gece başka masada sabahlardı 

Yar sorduğun ihanetim Ayşe Melek 

Birde ona hoyrat! Dokunuşlardı 

Hani yoksunluğun var ya 

İki lafı çok gördüğün 

Yağmuru soğuğu kışı benden bildiğin 

Ürkek kedi gibi sığındığım 

İşte o yürek; o an Ayşe Melek 

Ahalide bir dedikodudur gitmiş son günler 

Ayşe melek mi, yoksa melek mi Ayşe 

Melek olmuş uçmuş dediler 

Başka barlarda sormuşlar,pavyonda aramışlar 

Öğrendik densizin biri tekme atmış sırtına 

Bir daha kimse görmemiş onu Beyoğlu’nda 

Varlığında yokluğunun acı sessizliği 

Yar en masum ihanetim Ayşe Melek 

Birde arsız! Öpüşlerim… 

Bugün varlığında yoktun yine 

Öyle hissettim ki yoksunluğu 

Beyoğlu’nda onu aradım gün boyu 

Baktım bir çöplüğü mesken tutmuş kendine 

Görünce tanıdı, usulca sokuldu yanıma 

Tatlı tatlı dertleştik 

Yine senden,hep senden, çokça senden bahsettik 

Yüreğinde Ayşe Melek sorgusu 

Ayşe Melek masum KEDİ yavrusu