Duruldum

Hak etmezdi her gül, dalında severdim 
Boynum kıldan ince, yaratanın garip kuluydum 
Açılan gönle girer, yoksa başım eğer giderdim 
Severdim kendimi, ben en çok kendime onurdum

Başka bir sunumu olmalıydı hayatın 

Başka bir yolu olmalıydı kılıçtan keskin sıratın 
Sınırlara sığmazken daha nice deli sorguların 
Aslında ben en çok kendime sorundum

İçten tebessüme duacıyken gönül ağacı 
Gülüşlerinle başladı bir gel git sarmalı 
Olsa da vuslat yalan, senli baharı yalancı 
Seviyorum desen! alemin velisi olurdum

Kaç bin yıl geçti göz hapsine gireli 
Boynuma geçmiş sevdan ilmeği
Ne aşılmaz dağmış yüce yüreğin, ne çileli 
Yar, gayri ben sana koşmaktan yoruldum

Biçare çeyrek ekmeğe üç zeytin değil mi hayat
Teslimiyetti cahil aklın yettiği kıt kanaat 
Hepimizin geçeceği değil mi aynı sırat 
İşte böyle böyle yola geldim, duruldum