Olmadı!

Olmadı!

Mum gibi yanarak ışık olmuşum

Pervane dışında yanan olmadı

Garibana kapı, eşik olmuşum

Divane dışında kanan olmadı

Övenlerim oldu geldikçe yeri

Bazısına göre "şiirin piri"

"Yine boş konuştu delinin biri"

Avane dışında sanan olmadı

Bir şeyler sunmaktı benim muradım

Cehennemden geçti ince sıratım

Derin yaralara merhem aradım

Zamane dışında canan olmadı

Hoşlanılan şeye dokunmadılar

Yine de üzmekten sakınmadılar

Yazdıklarım fazla okunmadılar

Terane dışında anan olmadı

Terk ettim gafleti, bazen uykuyu

Sunmaya çalıştım genel kaygıyı

Bir büyüksün diye bana saygıyı

Anane dışında sunan olmadı

Mikdadî, Yalanmış duygu da histe

Binlerce şiirim yok oldu siste

Bir ömür harcadım, al sana beste!

Kemane dışında inan olmadı

Ozan Mikdadî