Gönülde ki Volkanlar

Gönülde ki volkanlar,

Saatler cellât olur, günler ipimi çeker

Sensiz geçen her anım çarmıha gerer beni

Şaşırdım döne, döne, yönler ipimi çeker

Tek yön oldu her yanım, meçhule sürer beni

Gönülde ki volkanlar, büyüyüp gürleşince

Çaresizlik sensizlik, hasretle birleşince

Kavuşmamak korkusu, kalbime yerleşince

Ürperip donar kanım, yerlere serer beni

Aşk şarabı yasaktır, birden diklerim diye

Yol yokuş yürünmez ki, korkum teklerim diye

Kışın açan çiçekten meyve beklerim diye

Hezeyandır bu zanım, duyanlar yerer beni

Mikdadî der sevenin kurtulmuyor yakası

Sert bir kayaya toslar, fazla sürmez cakası

Gönül bu dalar gider, yok bu işin şakası

Sadece bu dünyada yalnızlık gerer beni

Ozan Mikdadî