Ararım Yâre Kavuşacak Bir Yol

Gönlümde kurduğum şehrimsin kapısı yok

Ateş oldum yanmadan dumanım çıkar közüm yok

Sığınacak tek limanımsın sana gelecek gemim yok

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Düştüm bir derin kuyuya çıkacak yok halim

Ey sevgili benden neden kaçarsın sen ey zalim

Ne olur gelsen beni aratmazsan yaşasak sağ salim

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Zevk mi alırsın beni seni diyar diyar aratmaktan

Ellerimi kollarımı çaresizlikle bağlatmaktan

Gece gündüz bu çaresizliğimle ağlatmaktan

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Dinliyorum uzakları sesin gelir diye

Söyle bu ayrılık hoşuna geldi niye

Dönüp gelsen de gelişin bana olsa hediye

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Beni duymuyorsun yatıyorsun sanki derin uykuda

Yolun ile derman bulsam gelirim sana bir solukta

Aşkı seninle yaşardım aşkla inan en dorukta

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Yıkıldım artık ey yollar beni alın kaybedin

O yâre kavuşmak yoksa alın beni toz edin

Ey gönlümdeki sızlayan aşkım sizlerde beni terk edin gidin

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Aradığım yollar yol değil sanki sırat

Ey Rabbim sevgimi onun gönül önüne sen beni fırlat

Ya da beni ona onu da bana kavuşturacak bir an yarat

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Sırtına bindiğim yok küheylan bir kır at

Gece gündüz gönlümde duyduğum hep feryat

Ya Rabbim ne olur onun gönlünü benim gönlüme kat

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

 Aşk değil mi gönüldeki mutluluğun yeşeren fidesi

İnsan onurla gurur duyar aşktır gönlün abidesi

Karşında aşkla seven yoksa olmaz ki gönlün hiç neşesi

Ararım yâre kavuşacak bir yol varacak lakin dermanım yok

Kul Mehmet’im bir ömür tükendim aramaktan

Yar koynumda isterdim gözlerine bakıp yaşamaktan

Bana nasip değilmiş aşk ile o yar ile beraber yaşamak

Aramam artık kalmadı bende bir aşk artık sende gönlümde yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet