Edebiyat ve Kültür Platformu
Tek Gardiyanım Yalnızlık
Suskun bir güne daha gözlerini açmak
Bir savaştan arta kalmış çaresiz yorgun gibi
Gecenin gölgesi yürümüş sanki sabahın peşinden
Yine yığıldı umutlarım enkaz gibi önüme...
Duvar diplerine yığılmış
Ucuz sözler süpürüyorum eşiklerden
Yine o koku geldi burnuma...
Nefret bilerken anılarımı
Düş artıkları seriliyor önüme
Bir karabasan örtüyor sanki üzerimi
Umuda aşerirken baharlarım
Kuşlar kanatsız çırpınıyor
Boyun büküyor çiçeklerim...
Zılgıt çeken türküleri taşımıyor artık kulaklarım
Bir çocuğun kırılmış oyuncağından vazgeçmesi gibi
Vazgeçiyorum artık herşeyden...
Öyle bir yerdeyim ki
Bütün korkularım zifiri karanlıklara göz kırpıyor
Öyle bir alıştım ki gözyaşı kurutuyor yalnızlığım
Sırtımdaki yaraların acısını bile hissetmiyorum
Küfretmiyorum artık kulaklarımı çınlatan
Küçük bir kız çocuğunun hiç/kırıklarına...
Şimdi kolkola girdim tenhalığımla
Tek Gardiyanım yalnızlık
Hani benim gözlüklerim
Hani benim takma dişlerim
Bir ihtiyarın gölgesine sığınıp
Sonsuza dek uyumak istiyorum...
Ayfer Aksoy
Tek Gardiyanım Yalnızlık başlıklı yazı AyferAksoy tarafından
12.05.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.