Gidiyorum

kanla karışık bir yağmur yağarken, bu çöl artığı kente

netameli bir hava var odamda

acımı bastırmak için; dişlerimle dudaklarımı ısırıyorum

topladım tasımı tarağımı

topladım bizden arta kalanları

gidiyorum

ağlıyor muyum?

hayır ağlamıyorum

sadece gidiyorum

yolum uzun

yolculuğum çetin

üstüne basa basa değil

kırarak dökerek hiç değil

bir yabancı gibi hayatından geçip gidiyorum

ok yaydan çıktı, sen değilsin hedefi

sen değilsin artık. şiirlerimin adresi

otopsinin vahşetiyle deşme gidişimi

geride bir ipucu yada gizemli bir şifre arama

farzetki hiç olmadım

farzetki bir köşede öldüm

kanaya kanaya

failim malum…

dön de bir bak aynaya

belki birkaç parça kimsesiz anı ve sana itafen yazılmış

yarım yamalak şiirler bulacaksın kıyıda köşede

yırt gitsin 

yada bir çocuğa ver

her sayfadan kayık yapsın uçak yapsın

gidiyorum

son bir kez de olsa, dönüp bakmayacağım arkama

bakarsam…

gidemem biliyorum

uğruna ateşlere yürüyen biri olmayacak artık

kimse senin için; bu şehrin sokak duvarlarına kızılca kıyamet şiirler

yazmayacak

bu kırsal beton ormanından, sildim bütün izlerimi

şairin…

artık bu şehirde olmayacak